تلخ و شیرین های زندگی عمو پورنگ

« به نام خدا »
 آیا میدانید داریوش فرضیایی معروف به عموپورنگ مجری همیشه شاد که طی چند سال  اخیر از طریق صفحه جادویی- تلویزیون - با میلیونها نفر به ویژه کودکان ارتباط صمیمانه ای  برقرار کرده غم بزرگی را در اعماق دلش پنهان کرده است,با وجود این او باشخصیت ذاتی  و مستحکم درونی اش غم خود را در پس چهره همیشه خندان و لباسهای  شاد و رنگارنگش پنهان کرده است و با حضور هر روزه و هنرمندانه اش مقابل دوربین برنامه  های زنده را اجرا میکند.خودش چنین میگوید:شاید همه ما در طول زندگی چنین موقعیتی  را تجربه کرده باشیم اما موقعیت شغلی ام می طلبد که از نظر روحی همیشه خندان  و دور از غم و غصه باشم تا بروز اتفاقات ناگوار به کارنامه شغلی ام لطمه ای وارد  نکند.9مهر سال 1384وقتی چشمانم را گشودم تا از رختخواب بلند شوم دلشوره و اضطراب  عجیبی داشتم .با بی حوصلگی لباسهایم را پوشیدم وبه طرف استدیوی جام جم برای  ضبط برنامه امیدهای ایران به راه افتادم.در بین راه چندبار آیه الکرسی خواندم تا  آرام شوم.صدقه ای کنار گذاشتم و وارد استدیو شدم.اتفاقا آن روز باید برنامه  شادی برای کودکان خارج از کشور اجرا میکردم .سعی کردم دلشوره ام را فراموش کنم  و آن برنامه را به نحو احسن اجرا کنم .بعد از اتمام برنامه زمانی که مشغول  تعویض لباسهایم بودم تلفن همراهم زنگ زد.دراستدیو تلفنم آنتن نمیداد.  بلافاصله خودم را به بیرون استدیو رساندم و با تلفن ثابت با منزل برادرم تماس  گرفتم. از آن سوی خط صدای گریه برادرزاده 12ساله ام را شنیدم که بریده بریده  خبر مرگ پدرش را که مبتلا به بیماری سرطان خون بود داد.با شنیدن این جمله  غم و اندوه وصف ناشدنی تمام وجودم را فراگرفت.سکوت کردم و ناخوداگاه گوشی را  گذاشتم.کمرم شکست.02.gifاحساس کردم دنیا برایم به پایان رسیده است.تنها چیزی که  همان لحظه به یادم آمد فرستادن چند صلوات برای شادی روحش بود.بهت زده روی  صندلی کنار تلفن نشستم.همکارانم با عجله به طرفم آمدند و علت ناراحتیم را  پرسیدند.بعد از چند دقیقه با کمک آنها به خانه برادرم  رفتم.انگار خداوند همه چیز را از  قبل به دلم انداخته بود. چون چند روز قبل از این اتفاق ناگوار بدون هیچ دلیلی به مدت یک هفته مرخصی گرفته  بودم.بنابراین یک هفته تلخ و پر از درد را در تکاپوی برگزاری مراسم سوگواری برادر عزیزم  که یاد و خاطره فراقش هنوز هم مرا آزار میدهد سپری کردم.تا اینکه بعد از اتمام مرخصی  برای اجرای برنامه با پیراهن مشکی خودم را به استدیو رساندم.بنابراین با یاداوری  حرفهای برادرم که دائم مرا در هر شرایطی به خنداندن مردم و به ویژه بچه ها تشویق  میکرد.فاتحه ای برای شادی روحش فرستادم.( برای شادی روحش فاتحه ای ختم کنید و صلواتی بفرستید. ) بعد هم پیراهن مشکی ام را با پیراهنی  به رنگ شاد تعویض کرده و جلوی دوربین رفتم.آن روز هیچ کس اشک مرا ندید. اما در همان برنامه شعر معروف در قندون را چند بار تکرار کردم تا روح برادر از دست رفته ام  شاد شود.آن اجرا یکی از به یادماندنی ترین خاطراتم درطول زندگی شخصی و حرفه ای ام  است.البته هرچند غم عزیزان بسیار سنگین است اما تمام زندگی من را خاطرات و حوادث  تلخ در برنمیگیرد.بلکه حوادث شیرینی هم به یاد دارم که با مرور آنها خنده از لبانم محو  نمیشود.02.gifبه عنوان نمونه مدتی قبل برای اجرای یک برنامه با ۵ تا کودک بازیگوش و شلوغ  روی سن نمایش رفتیم.بعد هم برای اینکه به آن برنامه شور و هیجان بیشتری بدهم  با  ریتم موزیک شادی که در آن لحظه پخش میشد به کودکان پیشنهاد چند حرکت ورزشی  دادم.حال آنکه اصلا یادم نبود که سن زیر پایم با جعبه نوشابه های خالی ساخته و با فیبر  چوبی نازکی پوشانده شده است.چند باری محکم بالا و پایین پریدم که یک دفعه فیبر زیر  پایم شکست و جعبه ها همگی واژگون شدند.و من هم محکم خوردم زمین.با دردی که در  تمام بدنم حس میکردم سرم را از پشت جعبه ها بالا اوردم و با خنده رویی به بینندگان  تلویزیون گفتم اینکه میگویند نصف قدم زیر زمینه همینه دیگه؛تماشاگران داخل استدیو  و عوامل و دست اندر کاران برنامه و هزاران بیننده هم با زمین خوردن ما حسابی خندیدند   من هم با اینکه مجروح شده بودم و خون شدیدی از دستم می رفت برنامه را به پایان رساندم04.gif

2114.jpg

/ 105 نظر / 128 بازدید
نمایش نظرات قبلی
زهرا عاشششق عمو وامیر

واااای عمو جونم بهتون تسلیت میگم ولی درباره ی خاطر دوم باید بگم خیلی باحال بود چون من خودم اون برنامه رو دبدمو کلی دعا کردم تا جایی تون درد نگیره عمو جونم دوستون دارم ایشششششالله همبشه سلامت باشین....[دست][لبخند][لبخند]

زهرا عاشششق عمو وامیر

عموی مهربونم من نه داداشی دارم ونه عمو ... واسه همینم میخواستم شما عموی من وامیر محمدم داداشی من باشه ممنونم[قلب][لبخند]

mas

amoo beh vojod shoma eftekhar mikonam

mas

man vaghti gozaresh ra khandam ham khoshhal shodam keh amooe ma bacheha anghadr bacheha ra dost darad

یکی

سلام چرا الکی اسمتو کردی داریوش فرضیایی من می دونم که تو عموپورنگ نیستی عموپورنگ گفته یک وبلاگ بیشتر نداره اونم هست farziaee.ir پس الکی نگو عموپورنگی

faezeh

salam mikhastam bedonam vaghean nevisande in mataleb khode amo porange ya na

بی هویت

سلام جان مادرت دیگه سمت میوه نرو به همه بگو که پشیمانی ئدوست داری زباله بازیافتی شوی/نمی دونم با آبروی رفته ات چه خاکی به سر بریزم.

بی هویت

قسم بخور دیگه خورش بادمجون نمی خوری تا بتونم دوستت باشم این جوری نمی تونم دوستت باشم باسه دختراهای بادمجون خوردن کاری از دستم برنمی یاد

سلام عمو ی عزیزم ما عاشق برنامه شما هستیم وقتی برنامتون شروع میشد کل خانواده مینشستیم پای تلوزیون تا آخر برنامه جم نمیخوردیم چرا دیگه نیستین بعد برنامه شما فکر میکنم کل برنامه‌های دیگه خیلی...بیمعنی هستن آخه چرا رفتین که رفتین پشت سر تونم نگاه نکردین دوباره برگردین خیلی.......خوشحال میشیم برنامه شما تنها برنامه کودک نبود برنامه بزرگسال هم بودمنی که 25سالمه با پسر 4سالم نگاه میکنم راستی با هم همشهری هستیم روی مادر گلتون واز طرف ماببوسین آخه من مادرتون وخیلی دوست دارم درواقع عاشقشم فعلا تا موقع دیدار در صفحه تلویزیون خداحافظ

فاطمه

سلام خوبی ؟عزیزم لطفامطالب جدید وزیاد بذار گلم[ماچ][قلب][ماچ][قلب]لطفا به من ایمیل بفرست اگه شما عموپورنگی لطفا بله رو ب ایمیلم بفرست[قلب][بغل][دست][تماس]اگه عموهستی عاشقتم می بوسمت[ماچ]